Muziek is niet alleen tijdkunst die het tijdsverloop ordent en structureert, zij draagt ook de sporen van de tijd. De talloze vormen waarin zij zich manifesteert zijn even zo vele weerspiegelingen van historisch bepaald tijdsgebeuren. In dit essay wil Barend Schuurman twee aspecten centraal stellen: muziek als tijdspiegel en muziek als tijdkunst, en ook hun betrokkenheid op elkaar. Het begrip tijdspiegel zou kunnen verwijzen naar het terrein van de muziekgeschiedenis. Maar het gaat Schuurman om noties die het bijzondere en het verrassende, het typerende van een tijdvak naar voren halen. Hij wil proberen toegang te krijgen tot het verleden, een verleden dat allerminst zondermeer toegankelijk genoemd kan worden, omdat het vaak achter de feiten ligt. Dit essay is niet direct een veldtocht met wapenfeiten, maar een reis door zes eeuwen, met de bedoeling iets te bespeuren van hoe muziek en tijd elkaar beïnvloed hebben. Bedoeld voor iedereen die nieuwsgierig op zoek wil gaan naar het geheim van het fenomeen muziek. Of beter: iedereen die op wat voor manier dan ook in aanraking kwam met de relatie tijd en muziek, erdoor geboeid raakte, er iets meer van wilde weten en aan de slag ging.
