Hoe kan een hedendaagse missietheologie recht doen aan de postkoloniale context en de realiteit van het wereldchristendom? Deze dissertatie stelt voor om marginaliteit en kwetsbaarheid centraal te stellen in een postkoloniale theologie.
Aanwezig zijn in de marge helpt kerken om zich te distantiëren van hun toe-eigening van een positie in het centrum, in navolging van Jezus Christus, de grensganger bij uitstek. Marginale missie is gekoppeld aan kwetsbaarheid en duidt het definitieve afscheid aan van het ideaalbeeld van de autonome, onkwetsbare mens. In een context die nog steeds gestempeld is door racisme en structurele ongelijkheid, is openheid noodzakelijk om elkaar op een werkelijk gelijkwaardige manier te ontmoeten.
Kwetsbaarheid en marginaliteit zijn ook onmisbaar in een robuuste roepingstheologie. Juist omdat de zendingsroeping vaak geïnterpreteerd is in een expansief paradigma van missie, beargumenteert Eleonora Hof dat het noodzakelijk is om roeping als aanwezigheid te definiëren. Roeping vindt daarom plaats in en door de kwetsbare aanwezigheid in de marges van de maatschappij.
Eleonora Hof (1986) verdedigt dit proefschrift op 30 november aan de Protestantse Theologische Universiteit in Amsterdam. Zij heeft breed gepubliceerd op het gebied van kwetsbaarheid, marginaliteit en missie in de context van het wereldchristendom. Haar overige publicaties zijn te lezen op www.eleonorahof.nl.
