God bleek een plan te hebben met ons dorp, en met de dichtstbijzijnde stad. Ieder van ons speelde een rol in de gebeurtenissen die zich ontwikkelden. Sommigen van ons verlangden hevig naar een opwekking. Anderen hadden geen idee wat ze zich zelfs maar bij dat woord voor moesten stellen. We waren taxichauffeur, huisvrouw, holocaustoverlevende, freule op een groot kasteel, boswachter, jonge dominee, lid van de satanskerk, zwerver, gedetineerde... U noemt het maar. Maar we merkten allemaal dat God nog steeds leeft. Hij bracht een diep geheim in ons dorp naar de oppervlakte. Hij zette onze levens aardig op zijn kop.
Maar daardoor kwam Hij wel verder met ons.
Op het laatst gingen we het begrijpen: Hij maakte ons gereed voor een grote oogst die Hij binnen wil gaan halen. En Hij gaf ons liefde voor Zijn Joodse volk, om er te zijn voor hen als het kwaad opnieuw de aarde overspoelt.
Tesjoewa: je tot God keren. Op een of andere manier leerden we het allemaal.
